Wojna wietnamska

Wojna wietnamska Zimna wojna Data 1957-1975 Miejsce Indochiny Wynik Kapitulacja Wietnamu Południowego Polityczna porażka USA Zjednoczenie Wietnamu Strony konfliktu Republika Wietnamu, Międzynarodowa koalicja ze Stanami Zjednoczonymi na czele: Australia, Nowa Zelandia, Korea Południowa, Filipiny, Tajlandia Demokratyczna Republika Wietnamu, Narodowy Front Wyzwolenia Wietnamu Południowego, Chiny, Korea Północna Dowódcy John F. Kennedy Lyndon B. Johnson Richard Nixon William Westmoreland Creighton Abrams Nguyễn Văn Thiệu Ngo Dinh Diem Duong Van Minh Vo Nguyen Giap Ho Chi Minh Ton Duc Thang Straty Wojskowi: Wietnam Południowy: 180 000 – 250 000 Stany Zjednoczone: 58 152 zabitych[1] 313 000 rannych 153 300 trwałe uszkodzenie ciała 2 413 zaginionych w akcji[2] Korea Południowa: 5000 Filipiny: 1000 Australia/Nowa Zelandia: 500 Tajlandia: 351, Ludność cywilna: 250 000 – 2 000 000 Wojskowi: Wietnam Północny i Viet Cong: 450 000 – 1 000 000 zabitych Ludność cywilna: 65 000 zabitych 250 000 rannych

Wojną wietnamską (zwana też drugą wojną indochińską) określa się działania militarne na Półwyspie Indochińskim w latach 1957-1975. Głównymi stronami konfliktu były z jednej strony komunistyczna Demokratyczna Republika Wietnamu (wspierana przez inne kraje komunistyczne, gł. Związek Radziecki i Chiny) oraz kontrolowane przez to państwo organizacje komunistyczne w Wietnamie Południowym, Laosie i Kambodży. Z drugiej strony Republika Wietnamu i wspierająca ją międzynarodowa koalicja obejmująca Stany Zjednoczone i ich sojuszników – Koreę Południową, Tajlandię, Australię, Nową Zelandię i Filipiny. De facto stronami konfliktu były również Kambodża i Laos. Walki toczyły się na terytorium Wietnamu Południowego, Laosu i Kambodży. Amerykańskie naloty bombowe objęły także terytorium Wietnamu Północnego.